ਜਾਣਕਾਰੀ · ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣਾ

ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਵੇਚੋ, ਬਿਨਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਉਠਾਏ

ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਤੈਅ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਭਾਅ ਆਸ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸੌਦੇ ਨੂੰ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਕਰਕੇ ਅਟਕਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਭਾਅ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾਓ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਕਿਆ ਹੈ

ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜੋ ਗੁਆਂਢੀ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਿਰਸਾ ਜਿਹੇ ਪਤਲੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਾਅ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਖਿਸਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ — ਇੱਕ ਪਲਾਟ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਗ਼ੈਰ-ਵਾਜਬ ਭਾਅ ਉੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਵਿਕੇ ਪਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹੀ ਸਥਾਨਕ ਰੇਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਮਾਇਨੇ ਇਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੀ ਵਿਕਿਆ, ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ।

ਅਮਲੀ ਕਸੌਟੀ: ਜੇ ਲੋਕ ਵੇਖਣ ਆਏ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ, ਭਾਅ ਗ਼ਲਤ ਹੈ। ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੇਖਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮਾਮਲਾ ਉਲਟਾ ਹੈ।

ਕਾਗ਼ਜ਼ ਵੇਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ

ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਗਭਗ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਕਾਲ ਪੈਂਡਿੰਗ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਜਾਂ ਫਰਦ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਗੇੜੇ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿਓਗੇ ਤੇ ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਠੰਢਾ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਿਬੇੜੋ:

• ਤਾਜ਼ਾ ਜਮਾਬੰਦੀ ਤੇ ਫਰਦ
• ਪਿਛਲੇ ਤਬਾਦਲੇ ਦਾ ਇੰਤਕਾਲ ਪੂਰਾ ਤੇ ਦਰਜ
• ਸਾਂਝੀ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲਿਖਤੀ ਸਹਿਮਤੀ ਜਾਂ ਵੰਡ
• ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਉੱਤੇ ਲੋਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਜਾਂ ਐੱਨਓਸੀ
• ਸਾਫ਼ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ, ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ
• ਬਿਜਲੀ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਾਊਸ ਟੈਕਸ ਦਾ ਕੋਈ ਬਕਾਇਆ

ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਲੱਭੋ, ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ

ਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਦਾ ਸਹੀ ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਗਿਣੇ-ਚੁਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਗੁਆਂਢੀ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਧਾਉਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਮੁੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਜੋ ਸਾਲ ਭਰ ਤੋਂ ਉਸੇ ਕਾਲੋਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਇਹੀ ਜਾਣਨਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਕੌਣ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨਾ — ਬੋਰਡ ਲਾ ਕੇ ਉਡੀਕਣਾ ਨਹੀਂ।

ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਖੋ

ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਬਿਆਨਾ ਜਿਸਨੇ ਬਾਕੀ ਰਕਮ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸੌਦਾ ਨਹੀਂ — ਉਹ ਜਮ੍ਹਾਂ-ਰਕਮ ਨਾਲ ਆਈ ਦੇਰੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਪੁੱਛੋ: ਪੈਸਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਲੋਨ ਲੱਗਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਜੋ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਾਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਟਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਅਜਿਹੇ ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਉੱਤੇ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੌਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਐਗਰੀਮੈਂਟ ਲਿਖਤੀ ਕਰੋ

ਬੈਨਾਮੇ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਰਕਮ, ਬਿਆਨਾ, ਬਾਕੀ ਰਕਮ, ਰਜਿਸਟਰੀ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਤਾਰੀਖ਼, ਕਿਹੜਾ ਖ਼ਰਚਾ ਕੌਣ ਚੁੱਕੇਗਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਧਿਰ ਦੇ ਮੁੱਕਰਨ ਉੱਤੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ — ਸਭ ਦਰਜ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ਬਾਨੀ ਸਮਝੌਤੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਗੜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਹਿਜ ਗੱਲ ਕੋਈ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਝਗੜਾ ਨਾ ਬਣ ਜਾਵੇ।

ਸਮਝੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਕਿੰਨਾ ਬਚੇਗਾ

ਵਿਕਰੀ ਦੀ ਰਕਮ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰਕਮ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰੱਖੀ — ਇਸਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਕੈਪੀਟਲ ਗੇਨ ਟੈਕਸ, ਖ਼ਰੀਦਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਕੱਟਿਆ ਟੀਡੀਐੱਸ, ਸਟਾਂਪ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਵੰਡ, ਤੇ ਦਲਾਲੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਸ਼ੁੱਧ ਅੰਕੜਾ ਭਾਅ ਤੈਅ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਢੋ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ — ਤੇ ਟੈਕਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ਢੰਗ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲਓ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਮਲਾ ਵੇਰਵੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਮਾਂ

ਇਸ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਮੌਸਮੀ ਹੈ। ਖ਼ਰੀਦਣ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਫ਼ਸਲ ਵੱਢਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਰੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਠੰਢੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਹਲੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਏਨੀ ਗੱਲ ਕੁਝ ਫ਼ੀਸਦੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਜਾਂ ਟੈਕਸ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਵਕੀਲ ਜਾਂ ਚਾਰਟਰਡ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਤੋਂ ਪੱਕੀ ਕਰੋ।

← ਸਚਦੇਵਾ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ